Akcje medyczne

 

                 

                www.raknroll.pl                                           www.zylakiprzeciwdzialaj.pl                                www.e-chorzow.com

Zdrowie psychiczne

Badaniem psychiki człowieka, jej chorobami i leczeniem zajmują się psychologia i psychiatria. Terapie psychologiczne stają się udziałem coraz liczniejszego grona pacjentów, jak dowodzą statystyki coraz więcej ludzi na świecie boryka się bowiem z problemami psychicznymi wśród najczęściej rozpoznawanych chorób należy wymienić:

 

Depresja

Zaburzenia depresyjne jest to zespół czynników wpływających na obniżenie nastroju, pacjenci cierpiący na depresje odczuwają najczęściej smutek, przygnębienie, niemożność przeżywania przyjemności określaną jako anhedonię, pesymizm, mają poczucie winy oraz obniżoną samoocenę, często w przypadku depresji pojawiają się również myśli samobójcze.

 

Depresja to choroba, która objawia się nie tylko psychicznymi, ale również fizycznymi zaburzeniami, takimi jak zaburzenia apetytu, zaburzenia snu, czy spowolnienie ruchów organizmu, może być również przyczyną obniżonego popędu seksualnego.

 

Chorzy na depresje bywają najczęściej poddawani psychoterapii oraz leczeniu farmakologicznemu przy użyciu leków antydepresyjnych.

 

Zespół leku napadowego

Zespół leku napadowego to nic innego jak napady paniki nazywane również panicznym lękiem. Jest to jedno z zaburzeń lękowych, dla którego charakterystyczną cechą jest doznawanie powtarzających się ataków panicznego lęku, przy czym pacjenci nie są w stanie zdefiniować co stało się przyczyną takiego stanu.

 

O chorych na zespól lęku napadowego mówi się jeśli napady paniki pojawiają się kilka razy w miesiącu, nie ma czynników, które mogłyby wywołać uzasadnione poczucie zagrożenia. Lek napadowy ma to do siebie, że pojawia się epizodycznie, a więc są również momenty, w których chory wolny jest od objawów paniki.

 

Zespół lęku napędowego miewa również fizyczne objawy takie jak: duszności, brak tchu, kołatanie serca, drżenie, pocenie się, suchość w ustach, nudności, uczucie paraliżu ciała, poczucie nierealności otaczającego świata, lub utratę poczucia realności własnej osoby.

 

Leczenie tych zaburzenie odbywa się w drodze psychoterapii, gdzie istotnym elementem jest psychoedukacja, czyli przedstawienie choremu mechanizmów działania lęku, oraz farmakologiczne.

 

Fobię społeczną

Fobia społeczna nazywana jest również nerwicą społeczną, lub zaburzeniami lęku społecznego. Jest to jedna z odmian zaburzeń lękowych, dla których charakterystyczną cechą jest odczuwanie strachu przed sytuacjami społecznymi. Dotyczy to zarówno wszystkich tego typu sytuacji lub jedynie wybranych z nich. Lęk ten dotyczy przede wszystkim kontaktów z innymi ludźmi, jest to jeden z najczęściej diagnozowanych problemów psychicznych. O fobii społecznej mówi się, że jest to choroba cywilizacyjna.

 

Wśród zachowań jakie można zaobserwować u osób cierpiących na te zaburzenia są między innymi: unikanie wystąpień publicznych, unikanie jedzenia i picia w miejscach publicznych, unikanie rozmów, prowadzą samotniczy tryb życia oraz niezdolne są do pracy w sytuacji gdy ktoś ich obserwuje.

 

Objawy somatyczne pojawiające się u chorych w momencie gdy są oni zmuszeni do kontaktów społecznych to przyspieszony oddech, czerwienienie się, drżenie mięśni, duszność, nudności, pocenie się, zawroty głowy, łzawienie, szum w uszach i zaburzenia mowy.

W leczeniu fobii społecznej stosuje się środki farmakologiczne oraz psychoterapię behawioralno – poznawczą.

 

Stres

W medycynie stres jest to zaburzenie systemu prawidłowego funkcjonowania organizmu wywołanym przez czynniki fizyczne, psychiczne, anatomiczne lub fizjologiczne.

 

W samej swej istocie stres nie jest zjawiskiem negatywnym, jego pojawienie się pozwala bowiem jednostce zaadaptować się do nowej sytuacji, dopiero pojawienie się stresu w nasilonej formie, lub stresu chronicznego, czyli długotrwałego ma wyniszczające skutki dla organizmu i psychiki i w tym kontekście może być on uważany za zaburzenie.

 

Stres jest w zasadzie uważany za przyczynę powstawania zaburzeń i chorób psychicznych takich jak nerwice czy stany lękowe, niż za zaburzenie samo w sobie. Stres może powodować również wiele chorób i zaburzeń w funkcjonowaniu organizmu takich jak zaburzenia snu, zaburzenia łaknienia, choroby serca, choroby neurologiczne, choroby związane z układem trawienia i inne.

 

Poważnym zaburzeniem jest stres chroniczny, który charakteryzuje się ciągłym napięciem, które nie udaje się rozładować nawet w weekend czy podczas zajęć, które teoretycznie powinny być relaksujące dla pacjenta, w rzeczywistości zaś pozostaje on cały czas pod wpływem działania stresu.

 

Leczenie nadmiernego stresu odbywa się na sesjach terapeutycznych, na których pacjent poznaje metody radzenia sobie ze stresem.

 

Zespół lęku uogólnionego

Zespół lęku uogólnionego jest to jedno z zaburzeń lękowych charakteryzujące się uporczywym lękiem, którego przyczyny nie da się zdefiniować. W przypadku występowania tego zaburzenia często zdarza się, że chorzy reagują wzmożonym lękiem, na sytuacje, które obiektywnie nie powinny wywoływać w nich aż takich reakcji.

 

Objawami tego typu zaburzeń są zachowania potocznie określane mianem „czarnowidztwa”, czyli ciągła obawa o to czy chory będzie umiał poradzić sobie z życiem codzienny, czy sprosta wymaganiom w pracy, czy będzie bezpieczny. Wobec takich obaw chorzy podejmują działania zmierzające do zminimalizowania złych skutków niepowodzeń, mogą np. wielokrotnie prosić rodzinę o informacje czy jest ona bezpieczna, czy w skrajnych przypadkach przygotowywać schrony na wypadek wojny lub ataku nuklearnego.

 

 

W leczeniu stosowana jest przede wszystkim psychoterapia, a w przypadkach szczególnie ciężkich również farmakologia.